Pełna funkcjonalność systemu.

Widok zamka.

Prefabrykaty w miejscach stykania się mają różnego rodzaju wyprofilowanie. Służy ono za szalunek dla betonowego dyla stanowiącego łącznik elementów ściennych. Dodatkowo z każdego boku wystają pętle z pręta Ø6mm, przez które przepuszczany jest pręt montażowy Ø8mm. Beton stanowiący dyl musi posiadać klasę wytrzymałości przynajmniej C15/20.

Widok puszek - instalacji elektrycznej.

W trakcie projektowania elementów, nanosi się na nie uzbrojenie pod instalację elektryczną. Wykonuje się to na podstawie przedłożonego przez Inwestora projektu uzupełnionego o dodatkowe elementy. Na uzbrojenie to składają się puszki elektryczne Ø75mm. i głębokości 70 mm. oraz rurki z PCV Ø25mm., które zamieszczone są na głębokości 2-3 cm od lica ściany. Gniazda wtykowe oraz punkty świetlne osadzane są na wysokości wskazanej przez Inwestora lub zgodnie z polskimi normami. Rurki przebiegają od dołu lub góry elementu ( w przypadku niskiej nadbudowy posadzki ) do gniazda wtykowego lub na przestrzał punktu świetlnego. Istnieje także możliwość osadzania rurek pod termostaty, instalację alarmową.

Widok prętów zbrojenia nadproża.

Nadproża stanowią integralną część prefabrykatu. Zbrojone są stalą A-IIIN. Zaletą systemu jest możliwość układania w tym obszarze betonów innych niż beton ściany, np ściana wykonana jest z LC 15/18, a nadproże z C30/37. Oznacza to, że wysokość nadproża może być znacznie zredukowana, dając miejsce na wyższą stolarkę lub roletę nadstawną. Można założyć, że bezpieczną wysokością nadproża do rozpiętości 3,00m jest 25cm.

Widok przegrody zewnętrznej z cegłą klinkerową.

W przypadku przegrody trzywarstwowej, płyty ścienne zaopatrzone są w kotwy ze stali nierdzewnej w ilości 6 szt./m2 i średnicy Ø4mm oraz mogą mieć wokół okien lizeny, które umożliwiają głębsze osadzenie stolarki okiennej w przegrodzie. Lizena wykonana jest z zachowaniem 2cm. przerwy pomiędzy klinkierem a ścianą, którą należy uzupełnić styropianem celem przerwania mostka termicznego.

Widok wieńca zewnętrznego.

Elementy ścienne zewnętrzne, o ile jest to możliwe mają na górze wykonany gotowy szalunek wieńca o grubości od 3,5cm. W głowicy ściany osadzone są pręty Ø8mm co 50cm w połowie grubości realizujące podparcie poziome ściany. W przypadku bezpośredniego oparcia murłaty lub podwaliny na stropie istnieje możliwość osadzenia w głowicy ściany tulei gwintowanych, w które podczas montażu wkręcane są pręty do zamocowania elementów drewnianych. Ilość i średnice prętów są określane w obliczeniach statycznych, w przeciwnym razie osadzony jest pręt Ø12mm co 1,0m. Zbrojenie wieńca stanowią dwa pręty Ø12mm i Ø14mm ułożone wokół płyt stropowych. Pomiędzy płytami stropowymi układa się pręty Ø8mm zakończone pętlą, tak aby obejmowała ona obydwa pręty wieńca najwyżej co 1,2m. Beton do ułożenia wieńca musi posiadać klasę wytrzymałości przynajmniej C20/25.

Połączenie wieńca zewnętrznego poddasza.

W elementach poddasza osadzony jest gotowy wieniec, zaprojektowany na działające obciążenia. W przypadku elementów zginanych wykonywane są belki żelbetonowe spełniające I i II SG. W przypadku elementów rozciąganych projektowane są ściągi w postaci zbrojenia zatopionego w elemencie. Elementy wieńców łączone są zamkiem, w którym osadzane są pętle Ø8mm na odcinku około 30cm. Jeżeli zachodzi konieczność, to można wykonać wieńce z odcinkami układanymi na budowie ( celem uzyskania schematu belki wieloprzęsłowej ) lub połączenia spawane przy dużych naprężeniach rozciągających.

Widok ocieplenia krawędzi ściany szczytowej.

Na ścianach szczytowych wzdłuż krokwi, układany jest 5 cm pasek z wełny mineralnej, który zabezpiecza ścianę przed przemarzaniem. Dzięki temu rozwiązaniu, wykonawca ocieplenia unika niewygodnego odcinka prac, na którym łatwo o niedokładność.

Widok sposobu kotwienia elementów drewinianych.

W ścianach kolankowych osadza się tuleje gwintowane umożliwiające montaż murłaty. Średnica oraz rozstaw tulei określone są wg projektu dachu. Podobnie w ścianach szczytowych osadza się na wylot rurki Ø25mm, aby skrajne krokwie zespolić ze ścianą. Przez rurki przekłada się pręty gwintowane Ø10mm, a następnie skraca. Rurki osadzone są w rozstawie co 2-3cm, w odległości około 10cm od krawędzi skosu. Pomiędzy krokwiami a ścianą należy osadzić podkładki w miejscach prowadzenia rurek, a wolne przestrzenie należy wypełnić wełną mineralną.